ගසක් ඉදිරී වැටුනි

කලක සිට ආදරෙන් රැකගත්

ගසක් ඉදිරී වැටුනි ගෙවුනෙහි
පෙරදා රැයේ මහ වැස්සට

සන්තොසින්  හිස් උන එක ගැන පොලොව
මුල් අදිනු ඇත නව ගස් ලදලු තන පත්
පිලිසකර කරගෙනම ඉදීරි පෑරුන තැන්

මෙතරම් සෘජුව හිරුරැස්
මෙබිම සිපගන්නේ 
බොහෝ කලකට පසු වෙන්නඇති

තුටු විය හැකිය මටද
නව කවුලුවක් විවර වූ එක ගැන
අහස නැරඹුමට පෙර නොවූ තැනකින්

කුඩා සොවකින් මෙන් හදට පවසමි මම
නුදුරේම දිනක අමතක වන එක ගැන 
ගසක් පැවතිනු බව මෙතැන මේ ලෙස

ඇය බලා සිටියාය

ඇය බලා සිටියාය 

රැගෙන එනතෙක් ඔහු

කබල් ඔරුවක්වත් ඇය වෙනුවෙන්

ඒ වෙරල ලග තනිවම

ඇයට ඔනෑ උනා 

අතරමන් කරවීමකට

කවුරුන් විසින් හෝ 

මහ දියබ මැද නිහඩ

ජීවත් වෙන්න 

ඇත්තම ඇත්ත නොව

බොරුවක් උනත් ඇති 

එකමුතුව ගොතන

ඈ රැදී සිටියේ 

ඒ වගෙ තැනක ඒ වෙනකොට

කොහොමත් ගමනාන්තය නොදකින

ගමනක්ම බව දැන සිටියාය නිසැකව

දියබත් වෙන්න පෙර

දිවි රැක ගන්න අතැර හැර යන්න

හොද හිතින් ඔහුට සමු දෙන්න 

වදන් ඒ වෙනකොටත් සතුව තිබුනා මැයට

ගස් ගල් වගේ වයසට නොගොස්

දිවි දියබ මැද කැලබෙන්න පොරකන්න

හිතුමතේ ආශාව හැරයන්න

අයෙත් බදා වලදන්න

ඇයට ඔනෑ උනා ඒ වගේ සෙල්ලමක නියැලෙන්න

පොරබදද්දී කතරක් වගේ දියබක

පසු කර යනු දකින්නට

රුවැති ඔරුවක ඔහු වෙනකෙකු සමග

ඔනෑ උනා ඇයටද

හදවතේ මිහිරි කටු ඇනගන්න

ඇය බලා සිටියාය 

රැගෙන එනතෙක් ඔහු

කබල් ඔරුවක්වත් ඇය වෙනුවෙන්

නොඉදුල් කදුකර පෙදෙසකදිය

නොඉදුල් කදුකර පෙදෙසකදිද
දකිත හැක ලීහී ගිලිහී නාය ගිය තැන්
බොහෝ කුඩාවට උවද
විසිරී පැතිරුන

නුවුවමනා නෙරුම් ඉදිමුම් රළු තැන්
සමතලා කර සමනය කෙරුමට වෙන්න ඇති
නැතොත් ඒ අලුත්ම අලුත් ගසකට
පැල වෙන්න ඉඩ දෙන්න වෙන්න ඇති
ඔය මොනව නොවුනත්
තම සලුව සියතිනම පලුදු කර
නව රටාවකට පුරුද්දන එක
විනෝදය ගෙන දෙනු ඇත
කදුකරය නම රූබර අගනට

උපන් හැටියට හතර කොන රක්ශාකරගෙන
ඝනීභවනය වෙන එකද? නොඉදුල් කම
කාලයට  ජීවිතේ අලුත්වන ආශාවට ඉඩදෙන්න
එදිනෙදා රිද්මයට මුහුවෙන එකද? නොඉදුල්කම
යන පැනය ඉතිරිකරනෙමි ඔබට
දිනක මම නැතත් කවුරුන්ම හෝ සමග
නොඉදුල් කදුකර පෙදෙසක් තරනය කර
සොයා පාදා පිලිවදන් සපයනු පිනිස

අහස් කවි

ඉර හදද රන් තරුද මේ කුලු

එක මිටට එකට ගෙන

අහස යයි නම් කර

පෙම් කලෙමි මම එදා අහසට

ඉර හද තරු අතර

මුකුත් නැති හිස්ම හිස් තැන

තමයි ඇත්තම ඇත්ත අහස

මෙදා මම දකිමි සැබෑ අහස

වලාකුලකුදු අයිතියක් නැති

තරු නම් නිවී දිලුනා විතරමයි කොහොහොමත්

අමාවකටත් පෙර සදද හැන්ගුවේ ඇයි අදුර බිහිකමින්

ඉර ඉතින් අපිට අවනත නොවන දැතිරොද ගමනකය

මේ කුලු උනත් බිදී විසිරී ගියේ අපිට ඕනිම වෙලාවටමද

කාලය රැගෙනා විත් ඇත අද

ඇත්තම ඇත්ත හිස් අහස මට

අහස් කවි

අහසටත් ඇත

උස් මිටිකම් පන්ති බේද

මුලින්ම ඉර එලිය වැටෙන්නේත්
වලාකුලු සරන්නේත්
කොත් කැරලි දිලෙන්නේත්
ඉහල අහසෙහිය උදාරම් ලෙස

දූවිලි සුසුම් බර මිස
උරුම නැත අහස් නිල
පහල අහසකට කිසිලෙස

බොහෝ අය නොදැක්කට
ගස්වල අතු බෙදෙන්නෙත්
දලු දමා මල් ඵල උනන්නේත්
පහල අහසෙහි පපුතුරෙහි නිති

ඇදුමක් අනුරුවක් හා ගැහැනියක්

වීදුරු බිත්තියෙන් ඇතුලත
කවන්ධ අනුරුවක ඇගලා ඇත
මා කැමතිම ඇදුම් හා ඇගලුම්

හිතින් සවිකර මහිස ඒ සිරුරට
හැඩ වැඩ බලමි තාලයට ඇවිදිමි
තනියෙන්ම හිනා වෙමි
කැඩපතක් කරගෙන තුරුනු හිත

සැප රැදුන මැදුරක
ඉඩ කඩ ඇතිව සුපිපුන
තුනු කයක හැඩනිල
සීරුවට මැන කොවකට ගෙන
වක්කර පෙරාගත් අනුරුවකි
හිස නැතත් ඔය කය
එහිම අනුපිටපත්ය
මේ ඇදුම් හාඇගලුම්

සරු නිසරු කාල පරතර අතර
මහත් වී හීන් වී ගැට ගැසුනු
තදියන් පෙම්වතුන් අත
මිරිකුනු තැලුනු ඇද උන
දරු වැදූ බත ඉයූ දර පැලූ
දුකින් පිරියම් කල
ජීවිතේ සැබෑ සිරුරත හැඩනිල
මනින්නට මාන නැත කෝදු නැත
අනුරුවකට කොටු කල නොහැක

එහෙව් සිරුරට ඔය ඇදුම
ජීවිතේ සැබෑ කඩතොලු උලුප්පා
කිසි අන්ගපුලාවකට නැති
විකාර රුවක්ම මවනු ඇති

නැවත සිටුවා මහිස
එහිසට උරුම සිරුරට
පියනගමි බැහරට
අන් ඇදුමකට හිරවෙන එක
සැබෑ රූපය ට හොරකරනඑක
උරුමය තමයි අපි වගෙ ලදුනට