මං මුලාවේ මග

”මැයි මාර ගස්
හන්දියෙන්
වමට හැරී
මැයි මල් තොරන යටින්
රළුගල් පොලොව මතින්
ලැටිස් ගහපු
ගෙදර හිටිය"
”සුහදිනී’”
සොයාගිය
මග මගහැර
”කොකා කෝලා
වටරවුමෙන්
දකුනට හැරී
ලේන් එක නම් ත්ර්ඞ්
පාර නම් හරි ෂෝක්
නම්බර් 977
ලොකු ගේට් එකක්
තියෙන අප්ස්ටෙයා
හව්ස් එකේ
”විරාජනී”සොයා ගොස්
ගමන අරඹා
බොහෝ දුරදිග ගොස්
බොහෝ කලකට පසුව
හැඟිනි මෙය නම්
මුලාවේ මගම බව
යලි හැරි
රතු මැයි මාර ගස්
හන්දියෙන් ඇරඹුන
මග සොයා ගියෙමි
හරිමග එමග බව දැන
එහෙත්
නොතිබුනි එදා තිබු
තුඟු වනස්පති
බඳු මැයි ගස්
පුවරුවක් විය මැයි ගසක
රුව රැගත් මේසේ සදහන්

”මැයි මාර ස්ටේට්හි
තෙවන අදියරෙහි බිම් කොටස්
75% විකිනී අවසන්
නොපමාව ඔබේ බිම් කොටස
අදම වෙන්කර ගන්න"

අහසට නොගිය අකාස කුසුම්

දිලි දිලී නිවුනු සැලොලයිඩ් තරු එලි මැද
පිපී හිනැහී පවලම් පොටින් ගිලිහුනු
අකාස කුසුම් හඩන වැලපෙන

සන්තාප බිම මත

එකාත්මිකවූ නෙක කුසුමන්ය ඒ අතර

අහසට නොගොස්ම අහකටගිය

නොඉදුලේ පැතූ පෙම් සිහින ....-.....තලා බැද්දට වීසි කරමින
හඩා රතු වූ දෙකම්මුල්...........-.....උලා පව්ඩර් වසා ගනිමින
චාම් සලුපිලියෙන්ම සැරසී ...-...දෙ අත හෙප්පුවකුත් දරමින
බත් උයන රෙදි මදින මනාලිය වී..- ..හෙට වැඩැම්මෙන්නට

නෑසියන් ලග පිපී හිනැහෙන
නුබත් කුසුමකි අහසට නොගොස් අහකටයන
පතා නෙක රූ රුසිරු..........- ලාභ අරුමොසම් කරමින
තුනු පයොධර වටොර -හැකි පමන උල් මුදුන් කරමින
ඇග මසට ලොබ කරන... -සරු ඇසට සමපාත කරමින
හිලව්වට රන් රිදී මිනි -...දිලෙන සිහිනය ගාල් කරමින
කැඩපතක් ලග පිපී හිනැහෙන
නුබත් කුසුමකි අහසට නොගොස් අහකට යන

විරහ හද ගිනිලා එගිනි ලා .-...මනිමෙඛලාව දවාගෙන
සල්ලාල සුලගට නතුව -....සේල අහසට මුදා හැරගෙන
කාසි සුදිලෙන නුවරක.- පොට්ට කාසිය සේ කීන වෙන
ලාභ වත්සුනු උලාගෙන.-. සුරත රතු කුඩයක් දරාගෙන
මාවතක් ලග පිපී හිනෙහෙන
නුබත් කුසුමකි අහසට නොගොස් අහකට යන

කුසුමියනි තෙපි කොහේ පිපුනත්
ගියත් නොගියත් අහසට
අනුන් හටදන් දී හද ගුන සුවද
යාම උරුමද ? අහකට

සිහින ඉනිමග, අතර මග
නිල් කදු පව්රු මැද
පුන්චිම ගමක පතුලක
රස පොලොව උලා කා
ගෙව්වෙමු දිවිය
නිහඩවම
නිසසලව
නිදහස්ව

එහෙත් එක් දවසක
කුඩා ලින් පතුලකට
පෙනෙන අහසකට
බක බක ගාන
තොප අනේ ගෙබි කැලකයි
රූප පෙට්ටිය ලග
කව්ලුවට එපිටහින්
මතු වී උස් මහත් විය
හීන සෙයිලමට යන .......ඉනිමග
යොධ මයා බොන්චි ..........වැල
එතැන් පටන්
දෑකැති නගුල් උදලුත්
අනේ වීසි කර බැද්දට
වැල දිගේ
නගින්නෙමු
නගින්නෙමු
හමුවන තෙක්
විදුරු මිනි රැස් .............දිලෙන
සින්තටික් සිහින ..........පුරවර

කිකිලියන් හා
රන් බිජු ලන
සුරබිදෙන්නුද
සිතු සිතූ සම්පත් දෙන
අනෙ එනුවර නැත්තේ
මොනවද?
අද වෙතැයි, හෙට වෙතැයි
නුවර දොර දැන් දැන් ඇතැයි
නගින්නෙමු
නගින්නෙමු
එහෙත් එනුවර
තව බො දුරකද?
හති වැටී බැලූ කල
හැ ර දැමූ පහල දෙස
දැනිනි පපු කැව්තු වලටම
පෙර නොදුටු ගැඹුරින් රැවින්
ගමේ නිල් කදුවල ..............හැඩය
ගමේ ඇල දොලවල ...........ස්වරය
ගමේ ගහ කොලවල ............රසය
ගමේ මහපොලොවෙ .......... හරය

මල් ඵල ගත් ප්‍රේමය


ඔබ මලක් වී
පිපුන තැන දැන්
ඵලයක්

පාරමී පැතුම්
බිජු නොමැති
විරහ පිලිකා
සෛලයෙන්
සුසැදි
හිස් නොවන
හිස් තැනක්

ඔබව හැර
අන් සියලු
දේ නසන
හලාහල විශ
රැදෙනු
ඵලයක්

තිදෙනෙක්ම සිටි
ඔබේ මධු සමය

ඔබටමයි ඇයටමයි
කියා ඇරඹුවද
මධු සමය
තිදෙනෙක්ම සිටියෝය
ඔබෙ මධු සමයට

තමන් වෙනුවෙන්ම
නොවූ ලොවක හිද
හැගුම් වෘකයින්
මැද නග්නව
සාරගී රත් පියුම්
පොට්ටු ඇහැරවා
මනි පත් ඈත් කොට
හැගුම් හැඩි දැඩි කොට
රතී පණ්චායුධ මුවහත්
කල "කරගල"පමනද
මම අද ඔබට?
මගේ ප්‍රේමය
තුනී කර ලඝුකර
"පවාඩයක්" කර
ඒ මතින්
ඔබව උදුරා මගෙන්
ඇය කරා දැක්කුව

ඔබ ඇය හා සමග
මධුසමය පුරාවට
වෙලී පැටලී බැදී
සිටිය නොවෙද
ඒ නොහොබිනා
සම්මතය

මල් හා ලමයි

ලමයිනුත් මල්
වගෙයි කිව්වට
මල් නම් ලමයි
මෙන් නොවෙත්
මල් වලට හැක...
උයනක -ලන්දක
උඩ අත්තක- තන බිස්සක
මාවතක් අද්දර -නදියක් අසබඩ
කොහේ හො කොතැනක
මලකට උරුම මල් ගුන
ඇතිව මලක් වී ඉපදී
මලක්.............ම වෙන්න
ඒත් ලමයින්ට...

කනේරු ගහ කීයු කවිය
මාර දෙල් කොස්
වනස්පති කුලේ
ගස් යට
හිග පාඩු පුරන
හීන ලදු කැලෑ කුලයේ
උපන්නෙමු
ගෙවතු පිලිකනු
දෙවැටි බඩවැටි
රිසිවෙසම් ඉඩම් වල
අනෙ අනවසරයෙන්
සරන්නෙමු
මල් උයන් වතු සරන
උයන් පල් සෙනෙහස
නොවිදම
අපි අපෙ දිවි මග සරි
කරන්නෙමු
මෙහෙව් අඩුපඩු මදිවට
තොපේ වස කමින්
අනෙ අපෙ ලබැදියන්
මැරෙතැයි
නොයෙක අවලාද
නැගෙතැ‍යි
අඩෝවැඩියා නොනගා
අපිත් අපිට හැකි පමන
සොදුරු මල් උපද්දා
උදය සරසවන්නෙමු
සෙවන පල වැලද දන් දී
කැදලි හදන්නත් ඉඩ දී
සකුන ගන පමනක්ම නොව
වෙනත් ක්ශුද්‍ර ගන සමග අප
සාර සුබාවට දිවි ගෙවනන්නේ
ඉතින් මිනිසුනේ දැන්වත්
අනේ අපේ දිවිය තිත්තයි
තවත් ඉවසනුය බෑ සත්තයි
කියා විශ වලදන්නට පෙර
අපම කමටහනට ගෙන
දිරි ගනින් පලා නොයන්න
දුකත් නැතිව බැරි
මේ සොදුරු ජීවිතෙන්