Tuesday, November 24, 2009


















අම්මා සහ රතු මැයි මාර මල් ගස
ඉවසා වදාරා
නිහඩ වෘතයෙන්ම
සොයා පිරිමහගෙන
ජල ලවන පෝශක
තනා කැටයම් කරයි
මනා සායම් පොවයි

දස දහස් මල් දරැ කළල
මව් මාර මල්ගැබ
හොර රහසින්ම
එලබි පසු මැයි මස
උපද්දා
පෙලහර පානු රිසි
තම රතු මල් සම්පත
රතු මැයි මාර මල් ගස

ඉතින් අම්මේ........
නොතැවී
නොහඩාම විදගමි
මව් ඇකයෙන් මිදී
වෙන් වී ගෙවෙන
රුදු කාල පරතරය

දනිමි අම්මේ.....
නිසැකවම
ගසක් සේ
විසල් මැයි මාර
උතුම් මව් හද ගැබ තුල
ඉපදී හැදී වැඩෙනා බව
මම එනතෙක්
දස දහස් සෙනෙහස්
කළල මල් යස රුවට

Wednesday, November 11, 2009



බ්ලුමැන්ඩල්
කුණු කඳු වන්දනාව

නගර මන්දිර වලින්
පිහදා ඉවත හල
කුණු
නගර මාවත් මත
අනාථව සැරි සැරෑ
කුණු
නගර පැල්පත් දොර
හැපී මිරිකී ඇඹරැණු
කුණු
එකතු වී ගොඩ ගැසී
කඳු ගැසී

සුද්ධ පිරැවටයට මුවා වී
තුඃ එපා යයි ඉවත හල
තුගු මහල් මන්දිරද
පරයා යමින්
ඉහල ගොස්
නුවර මායා විලවුන් සුවඳ මත
නිර්ව‍‍‍‍යාජ දුගඳ නම් සුවඳ
පතුරමින්
බ්ලුමැන්ඩල් කුණු කඳු රජ
බලන් වැජඹෙනායුරැ
පවසමින්
කුණු උනත් කුණු කල
නොහැකි බව
ලෙහෙසියෙන් පහසුවෙන්
නමදිම් බෝ බැතියෙන්
මා නුඹේ කුණු කඳු හිස
නුඹ නොවෙද
රීදී රැපියල් මැද
අලුක්කාලක් උන
දසදහස් අපවන්
කුණු නොවුනු
කුණු දන හට
දිරි වඩන මඟ කියන
පහන් කඳු හිස

Wednesday, October 28, 2009


මං මුලාවේ මග


”මැයි මාර ගස්
හන්දියෙන්
වමට හැරී
මැයි මල් තොරන යටින්
රළුගල් පොලොව මතින්
ලැටිස් ගහපු
ගෙදර හිටිය"
”සුහදිනී’”
සොයාගිය
මග මගහැර
”කොකා කෝලා
වටරවුමෙන්
දකුනට හැරී
ලේන් එක නම් ත්ර්ඞ්
පාර නම් හරි ෂෝක්
නම්බර් 977
ලොකු ගේට් එකක්
තියෙන අප්ස්ටෙයා
හව්ස් එකේ
”විරාජනී”සොයා ගොස්
ගමන අරඹා
බොහෝ දුරදිග ගොස්
බොහෝ කලකට පසුව
හැඟිනි මෙය නම්
මුලාවේ මගම බව
යලි හැරි
රතු මැයි මාර ගස්
හන්දියෙන් ඇරඹුන
මග සොයා ගියෙමි
හරිමග එමග බව දැන
එහෙත්
නොතිබුනි එදා තිබු
තුඟු වනස්පති
බඳු මැයි ගස්
පුවරුවක් විය මැයි ගසක
රුව රැගත් මේසේ සදහන්

”මැයි මාර ස්ටේට්හි
තෙවන අදියරෙහි බිම් කොටස්
75% විකිනී අවසන්
නොපමාව ඔබේ බිම් කොටස
අදම වෙන්කර ගන්න"

Monday, October 12, 2009

අහසට නොගිය අකාස කුසුම්

දිලි දිලී නිවුනු සැලොලයිඩ් තරු එලි මැද
පිපී හිනැහී පවලම් පොටින් ගිලිහුනු
අකාස කුසුම්
හඩන වැලපෙන
සන්තාප බිම මත
එකාත්මිකවූ නෙක කුසුමන්ය ඒ අතර
අහසට නොගොස්ම අහකටගිය

නොඉදුලේ පැතූ පෙම් සිහින ....-.....තලා බැද්දට වීසි කරමින
හඩා රතු වූ දෙකම්මුල්...........-.....උලා පව්ඩර් වසා ගනිමින

චාම් සලුපිලියෙන්ම සැරසී ...-...දෙ අත හෙප්පුවකුත් දරමින
බත් උයන රෙදි මදින මනාලිය වී..- ..හෙට වැඩැම්මෙන්නට

නෑසියන් ලග පිපී හිනැහෙන
නුබත් කුසුමකි
අහසට නොගොස් අහකටයන
පතා නෙක රූ රුසිරු..........- ලාභ අරුමොසම් කරමින

තුනු පයොධර වටොර -හැකි පමන උල් මුදුන් කරමින
ඇග මසට ලොබ කරන... -සරු ඇසට සමපාත කරමින

හිලව්වට රන් රිදී මිනි -...දිලෙන සිහිනය ගාල් කරමින

කැඩපතක් ලග පිපී හිනැහෙන
නුබත් කුසුමකි අහසට නොගොස් අහකට යන

විරහ හද ගිනිලා එගිනි ලා .-...මනිමෙඛලාව දවාගෙන
සල්ලාල සුලගට නතුව -....සේල අහසට මුදා හැරගෙන
කාසි සුදිලෙන නුවරක.- පොට්ට කාසිය සේ කීන වෙන
ලාභ වත්සුනු උලාගෙන.-. සුරත රතු කුඩයක් දරාගෙන

මාවතක් ලග පිපී හිනෙහෙන

නුබත් කුසුමකි
අහසට නොගොස් අහකට යන

කුසුමියනි තෙපි කොහේ පිපුනත්
ගියත් නොගියත් අහසට
අනුන් හටදන් දී හද ගුන සුවද
යාම උරුමද ? අහකට

Monday, October 5, 2009


සිහින ඉනිමග, අතර මග
නිල් කදු පව්රු මැද
පුන්චිම ගමක පතුලක

රස පොලොව උලා කා
ගෙව්වෙමු දිවිය
නිහඩවම

නිසසලව
නිදහස්ව


එහෙත් එක් දවසක
කුඩා ලින් පතුලකට
පෙනෙන අහසකට

බක බක ගාන

තොප අනේ ගෙබි කැලකයි

රූප පෙට්ටිය ලග
කව්ලුවට එපිටහින්

මතු වී උස් මහත් විය
හීන සෙයිලමට යන .......ඉනිමග
යොධ මයා බොන්චි ..........වැල
එතැන් පටන්
දෑකැති නගුල් උදලුත්
අනේ වීසි කර බැද්දට
වැල දිගේ
නගින්නෙමු
නගින්නෙමු
හමුවන තෙක්
විදුරු මිනි රැස් .............දිලෙන
සින්තටික් සිහින ..........පුරවර

කිකිලියන් හා
රන් බිජු ලන
සුරබිදෙන්නුද
සිතු සිතූ සම්පත් දෙන
අනෙ එනුවර නැත්තේ
මොනවද?
අද වෙතැයි, හෙට වෙතැයි
නුවර දොර දැන් දැන් ඇතැයි
නගින්නෙමු
නගින්නෙමු
එහෙත් එනුවර
තව බො දුරකද?
හති වැටී බැලූ කල
හැ ර දැමූ පහල දෙස
දැනිනි පපු කැව්තු වලටම
පෙර නොදුටු ගැඹුරින් රැවින්
ගමේ නිල් කදුවල ..............හැඩය
ගමේ ඇල දොලවල ...........ස්වරය
ගමේ ගහ කොලවල ............රසය
ගමේ මහපොලොවෙ .......... හරය


Wednesday, September 16, 2009


















මල් ඵල ගත් ප්‍රේමය


ඔබ මලක් වී
පිපුන තැන දැන්
ඵලයක්

පාරමී පැතුම්
බිජු නොමැති
විරහ පිලිකා
සෛලයෙන්
සුසැදි
හිස් නොවන
හිස් තැනක්

ඔබව හැර
අන් සියලු
දේ නසන
හලාහල විශ
රැදෙනු
ඵලයක්

Wednesday, September 2, 2009

















තිදෙනෙක්ම සිටි

ඔබේ මධු සමය


ඔබටමයි ඇයටමයි
කියා ඇරඹුවද

මධු සමය
තිදෙනෙක්ම සිටියෝය
ඔබෙ මධු සමයට

තමන් වෙනුවෙන්ම
නොවූ ලොවක හිද
හැගුම් වෘකයින්
මැද නග්නව
සාරගී රත් පියුම්
පොට්ටු ඇහැරවා
මනි පත් ඈත් කොට
හැගුම් හැඩි දැඩි කොට
රතී පණ්චායුධ මුවහත්
කල "කරගල"පමනද
මම අද ඔබට?
මගේ ප්‍රේමය
තුනී කර ලඝුකර
"පවාඩයක්" කර
ඒ මතින්
ඔබව උදුරා මගෙන්
ඇය කරා දැක්කුව

ඔබ ඇය හා සමග
මධුසමය පුරාවට
වෙලී පැටලී බැදී
සිටිය නොවෙද
ඒ නොහොබිනා
සම්මතය