අහස් කවි

අහසටත් ඇත

උස් මිටිකම් පන්ති බේද

මුලින්ම ඉර එලිය වැටෙන්නේත්
වලාකුලු සරන්නේත්
කොත් කැරලි දිලෙන්නේත්
ඉහල අහසෙහිය උදාරම් ලෙස

දූවිලි සුසුම් බර මිස
උරුම නැත අහස් නිල
පහල අහසකට කිසිලෙස

බොහෝ අය නොදැක්කට
ගස්වල අතු බෙදෙන්නෙත්
දලු දමා මල් ඵල උනන්නේත්
පහල අහසෙහි පපුතුරෙහි නිති

ඇදුමක් අනුරුවක් හා ගැහැනියක්

වීදුරු බිත්තියෙන් ඇතුලත
කවන්ධ අනුරුවක ඇගලා ඇත
මා කැමතිම ඇදුම් හා ඇගලුම්

හිතින් සවිකර මහිස ඒ සිරුරට
හැඩ වැඩ බලමි තාලයට ඇවිදිමි
තනියෙන්ම හිනා වෙමි
කැඩපතක් කරගෙන තුරුනු හිත

සැප රැදුන මැදුරක
ඉඩ කඩ ඇතිව සුපිපුන
තුනු කයක හැඩනිල
සීරුවට මැන කොවකට ගෙන
වක්කර පෙරාගත් අනුරුවකි
හිස නැතත් ඔය කය
එහිම අනුපිටපත්ය
මේ ඇදුම් හාඇගලුම්

සරු නිසරු කාල පරතර අතර
මහත් වී හීන් වී ගැට ගැසුනු
තදියන් පෙම්වතුන් අත
මිරිකුනු තැලුනු ඇද උන
දරු වැදූ බත ඉයූ දර පැලූ
දුකින් පිරියම් කල
ජීවිතේ සැබෑ සිරුරත හැඩනිල
මනින්නට මාන නැත කෝදු නැත
අනුරුවකට කොටු කල නොහැක

එහෙව් සිරුරට ඔය ඇදුම
ජීවිතේ සැබෑ කඩතොලු උලුප්පා
කිසි අන්ගපුලාවකට නැති
විකාර රුවක්ම මවනු ඇති

නැවත සිටුවා මහිස
එහිසට උරුම සිරුරට
පියනගමි බැහරට
අන් ඇදුමකට හිරවෙන එක
සැබෑ රූපය ට හොරකරනඑක
උරුමය තමයි අපි වගෙ ලදුනට

චිත්‍රසේන කලායතනය නාරාහේන්පිට

 



මන්තීරු එක දෙක වැඩිකර
බේස් ලයින් මග රගන විට
දැහැන නොබිදගෙන
නොබියව සිටගෙන පාර අද්දර

මහල් පිට මහල් පැලකර
ගොඩනැගිලි හෙවනැලි
පෙරලෙනවිට යන මගට

සන්සුන්ව තනි තට්ටුවක
ගමනක් තනියෙන්ම යන

වෙලද අරියාදු නගර සෝබන'
රැලි සුලි පිලිල වැඩි වෙන හෙට දවස
සැබෑ මිනිසෙකුගෙ සැබැරූපය
තව තවත් අරුත් ගැන්වී දිදුලවන
ඉන්ද්‍රනිල් මිනක් වී වැලලෙන්නටද? නියමිත

මගේ අහසෙහි හැඩය

කවාකාර, ත්‍රිකෝනාකාර
හතරැස්ද අසමමිතිකද
ගිනිය හැකි තරම් වෙති
කවුලුවකට උරුම හැඩතල - මෙදියත

බොහෝ වෙහෙසෙමි මම
මගේ අහසෙහි හැඩය ගැන

අහසෙහි හැඩය ඇද දෙන
කව්ලුවකට උරුම හැඩතල
ගිනිය හැකි තරම් වෙති - මෙදියත

වැහි වලාකුලු

අහස කිව්වම 
මතක් වෙන්නෙම
ඉර, හද, 
නැත්තම් තරු
කොතෙක් හිටියත්
වැඩක් නැති
ලාබ කෙල්ලන්ය
වැහි වලාකුලු

සා පවස සන්සිදුවන
දිය රැගෙන පාවෙන
වැහි වලාකුලු

වීදියේ දුම්රියේ
වැඩපලේ කඩපලේ
කදුලු බිරමක් අදින
වැහි වලාකුලු

නුවර එලි යන අතර මග

 

 

 

 

 

හරිත කදු තිර මැද
නලමුදු සුවද පිරි මිදුම -නිකැලැල්ය
රිදී දිය දහරින් ගෙතුනු
දියඇලි නමින් රගදෙන - අගනුන්ය

සිහිනමය පෙදෙසකට නගින
සිතුවම් රූප පියගැට පෙල මත
කලවම් වෙලා ලියකම වෙනස් කරයි

වන්ගුවෙන් වන්ගුව රැදී හිද
ගොවා මිටි කැරට් අල මල් පොකුරු
දික් කල පොඩි ලමයි

සිහින රැදෙනා කදු හිස් නගින මග අතර මග
සිහින මියැදෙ අසමාන පියගැට නිසා දුක්බර
සිහින ජය ගැනුමට මන් මුලා නොම වී අතරමග
සමානව සැලකිය යුතුය සෑම තලයකටම වී වෙර

"සීගිරි ලදුනට කෝ දෙකකුල්?

 







කනේ කඩුක්කන් කරමාල දාගෙන
නීල වරලසද උස්කරලා බැදගෙන
තාම නොපිපුන පියුමක්ද අරගෙන
සිය වස් ගනන් හිද තාම මගබලයි
ජීවිතේ කවන්ධය ඉතිරි අඩ පුරවන්න
එරන් දෙකකුල් ලැබෙනතුරු -සිහගිරි ලදුන්

සියවස් ගනන් කැටපත් පව්රමත ඉදිකල
උවම් මායම් වදන් කැටයම් තොරන මත
දැන දැනම නොදැනුන ගානට
පිරිමි සැගවූ පැනයකි..
"සීගිරි ලදුනට කෝ දෙකකුල්?

රලු උවත් මහ පොලොව
රස පහස එහි විදගන්න
කුරුබිලි දොරෙන් ගම් වැද
නුවර ආටෝප සාටෝප දියකර
පහුපෑවතෙහි අදුරු අරටුව හිතේ ඇදගන්න
ඕනි ලදකට උවමනාම කෙරේ දෙකකුල්
නිදහසේ නිවහල් පින්සලකින්ම ඉපදුන