"පාර"

ඇග මැලි කඩන හිරිඅරින හැම මොහොතකදිම මේ මහපාර
උවනත් හැඩය හැපී සුන් වී නොමැරේ කඩ වීදි වල මහ දාර

මහපාර නැතිදාක මහ සාරයට
කඩවිදියට සාර වන්නේ කෝම

හැපෙන රිදවන හැම වාරයකම නොම ගෙන ශෝක
නව මුහුනු පැලදගනු ඇත මේ කඩ හෙට අනිද්දා නොව
උවනත හැපෙන තෙක් පහුපෑවතෙහි හැරදා තම දිවිසාර

මේ සන්හදිය නොදැන මෙන් දෝ මේ මහ පාර
මේ නෙක මුහුනු හා බැදෙයි ඔහුට කෙලියකි මාර

වීදියක අගුපිල්දාරයක යාන්තම් රැදීනොරැදී හුන් ඇය
ඉටා ගත්තාය නම් කලයුතු බව ඔහු නමින් මේ "පාර"

ජීවිත මී විත

 

වීදි මතද පිලිකනුද, අගුපිල්වලද
මැදුරු සදලුතල උයන්වතු තුලද
සොයා යැද්දෙමි - හඹා නැසුනෙමි
දිවි බදුන පුරවනු පිනිස ජීවිත මිහිරි මී විත

සෙව්වා මිසක පිස්සුවෙන් මෙන් දිවි මී විත
නොදැක්කා හිස්බදුන මත හිස් බව හරියට

අද පිරෙයි හෙට පිරෙයි
මතුයම්ම දවසක පිරෙයි

එක් බදුනකටද නොසෑහෙන තරම්
නේක රස සිහින අන්කුර පදුරුලන
හිස් උනත් හිස්ම නැත ඇත්තටම

මල් රේනුවකට
දූවිලි පොදකට
සුලන් පොදකට
පැමින අන්දම් පෑ හැකි
දිවි බදුන් පිරවිය යුතුම
හොදම විත නොවෙද මේ- හිස්කම

කදු මුදුන්

කදු මුදුන්
ඈත නිල් පාටින් පෙනෙන
හුරුපුරුදු කොලම කොල පාටය
වෙහෙසී ලගට ලන් වූ විට

දුරට හද බැදෙන ලෙසහිද
සොයා ලන්වනවිට සැගවී පලා ගොස්
මේ බොරුව
ගොතන්නේ නිල් පාටමද

වැඩි සැලකිලි නැතිව
ලග පාතම වෙසෙන

කොල පාට
දුර රූපයේ නිල් මවා
රවටන්නේද අප මෙලෙස

මහගෙදර

යාන්තම් හයහතර තෙරෙනකොටම මට
අකීකරු වීදි රෙඛා කඩාවැදීගෙන ගෙට
කලා සමතලා මහගෙදර මූන කට
වහා පිරියම් කොට පනනල සුරැකිමුත්
හායි ගා කට ඇරිනි මහ දොර මහපාරටම
නොමැතිව ඉස්තෝප්පු හිනා කට
බුකුම්බාගෙන හිටගති මහගෙදර මහපාර අද්දර

මාත් හිටියේ නොරිස්සුමෙනි මහගෙදර ගැන
තඩි බිත්ති මැද තෙත අදුරු උනුසුම ගැන
ඔක්කොටොම වැඩිය
තිස්සෙම ඉහලින් හිද බලා හිදි සද්දයෙක් උනු එක ගැන

බාල කල ගෙවී තටු ලැබුනු විට මට
වහා පියභා ගොස් නගරයට ලොල් උනි
අරුමොසම් නුතන ගොඩනැගිලි අගනුන් මැද

පැතලි විනිවිදිනසුලු වෛවර්න
වහා වෙස් මාරුකරන මයාකාර
නගරයකි එය වල්මත්වන

වහා සොයා ආවෙමි මහ ගෙදර උරුමය මම
වීදී රෙඛා එවර අසමජ්ජාති ලෙස
මැදමිදුල් දාරයට තෙක් කඩා ගොඩගසා තිබිනි
මහත් අසරන ගෙවල් බාගයකි දැන් එය

එතිරි අඩමත තාම දිවිගෙවන මාමා උදාරම් ලෙස
කටකොනින් සිනා සී මගේ විස්සොප මුහුන දැක
පෙන්නුවා හද මතක රොන් මඩ යටින් ගෙන
සැබෑ මහගෙදර සැලසුම් පිටපත මට

ඉස්තෝප්පු මැදමිදුල් ආලින්ද -හට්ටි පෙට්ටි පෙට්ටගම් කනප්පු
වාර්නිශ් සුවද දොර පලු අතර රේන්ද තිර ලෙලදෙන
අත්තා කුඩප්පල පුන්චම්මල සෙනේ රැහැනෙන් සබැදුනු
මහගෙදර නොමැරෙන සැබෑ සැලසුම
පිටපත් කරගතිමි හද මත මම එම දින

විදී රෙඛාවනි තොප පැමින අතවර නොකරන්න මෙලෙස මේ ලෙස
කිසිම කිසි දිනක නොලබනු ඇත සැබෑ මහගෙදර උරුමය මම

කදුලක් හා ගගුලක්

පොඩි ඇස් වලින් අඩන
පොඩි පොඩි කදුලු හා පොරබදන
කාටවත් නොපෙනේය
මහපොලව හෙලූ
ලොකූ කදුලක් බව - ගගුල

ලිහී ගිලිහී හැලුනු මුතුවක්

දිනක නුගේගොඩ නම් හන්දියක
වීදි නෙත්තියක - මිනිස් වාටියක
ඈ රැදී සිටියාය
දහවල මියයමින් යන හෝරාවක

කෙටි සායකිය සුදු - දනෙන් ඉහලින් ඇරබෙන
රතු බැනියමකිය -  උඩුකය වසා හිරවී බේරෙන
රැලි තියා සිරුවට හැඩ -  කුඩයකිය සුරත මත
නොගැලපුනා කිසි ලෙසකින් එකිනෙකට
අනෙත් අය සමගද ඒ සමව
ඈ රැදී නොරැදී සිටියාය ඔවුනතර
මදක් මඩ රැදුනා උවද
නෙලුම් පතක රැදි දිය බිදුවක් ලෙස

ගැහැනුන් ගියා බලා නොබලා ඇය දෙස
පිරිමින් මාරුවෙති සීරුවට අරපරිස්සමට
වැරදි ඇසකින් නොබලතිය ඔවුන් ඈ දෙස
හරි විදිහටද නොබලතිය ඔවුන් කිසිලෙස

වෙර නොබැන්දා ඇය ඔවුන් වෙත කිසි ලෙස
මුතු හරක ලිහී ගිලිහී හැලුනු  මුතුවක්
මවා අඩුවක්  - තනා හිඩැසක් 
වහා මතු වී කැපී පෙනෙනා බව දන්නාක මෙනි

දියත රස පදම

 

මායාකාර නිල් අහස් සලු
පොරවා ඉහට ඉහලින් ලෙලදෙන ලෙස
වටිනාම දේ කැබලි කර
සැගවීය මහපොලොව යටි වියන් තුල
සොබාදම නම් මැජික් කාරිය

ලෝකය කනපිට හරවා හිතන

මේ රහස් සමීකරනය විසදන
හිතුවක්කාර දූ පුතුන් අතරේ පමනක් නොමසුරුව
බෙදා දෙන්නට ඉටා ගත්තාය ඇය දියත සරු බව

කුමට වෙන්වෙමිද තනි වෙම්ද

ලෝකයේ මග අතහැර මම
මමද ඉගිලෙමි අහස අල්ලන පිනිස විනිවිද
වැටි වැටි නැගෙමින්ද යලි යලි
සොයා වෙහෙසෙමි - හබා සැනසෙමි
දිනක අත්පත් නොවන බව දැන දැනද

ඉටුනොවන පැතුමන් හබන එක
ජීවිතේ දිදුලන සරු බවට මුල බව
නොවැහැටුනු එක හොදය, මහරුය
දියත රස පදම ඒදන්නට පෙර ඇයට