ගස සහ මම

ලපටි දලුපත් මද නලකට උවද සැලුනද
චන්ඩ මාරුතයකදී උවද නොසෙල්වෙන
අරටු බැසි දෘඩ සෘජු කාය ඝන කදක් ඇත
සෑම මහ ගසටම

ලෝ දහමින් නිති සැලෙන -මැලවෙන
හද මෘදු ලපටි දළු අත්හැර -අහක්කර
දැඩි සෘජු පිරිමි ගතිගුනම උලුප්පන
ඝන හද අරටුවම පමනක් පතමි මම

එහෙත්
ගසක් යැයි කිව හැකිද? කාටවත් කටක් ඇර
මල් කොල නොමැති නිකම්ම නිකන් කදකට

සොදුරු පැත්ත, අදුරු පැත්ත

විදා මා හද අරාගෙන -සොරා ගෙන
සොයා පීරා සෑම අහුමුලු බලාගෙන
කුනු කෑලි එක දෙක එකතුකර පෙරාගෙන
මා එපා යයි අද පලා යන

සොදුරියේ නුභ පතන
නිකැලැල් සොදුරු පිවිතුරු
හෙට දවස තුල තනන
සුපසන් ඒ සිහින මාලිගය තුල

සුදු කිරිගරුඩ බිම සිදිලෙනු ඇති
පොකුරු මිනි පහන් දැල්වනු ඇති
නෙක වර්න තිරපට රග දෙනු ඇති
උස් අසුන් සිරියහන් ඉදිවනු ඇති


එහෙත් ඒ හා සමගම
කුනුවතුර නල අසූචි බටද
ඉපදි හැදී වැඩී පිරෙමින්ද
මැදුරු බිත්ති තුලින් මිරිකී රින්ගා ගොස්
පහුපෑවතෙහි නිහඩවම එකතුවන
පල්දෝරු වලකුත් තැනෙනු ඇති

රමණීය රමණය....

එක මගක එකලාව
ප්‍රති දිශා හබා යන

ඔබ ඔබම ලෙස

මම මමම ලෙස

නැවත

හති වැටි අභිමුඛ වන

වෘත්තයක ගමනක්ය

රමණය

කිසිවිටක කිසිදිනක

මධ්‍ය ලක්ශය නොදකින

සොදුර ඔබ මා පතන ඒ

දිව්‍යමය මධ්‍ය ලක්ශය

හතිලන සිහින මිරිගුවක් උවද

අප අදින මේ සසග වෘත්තයේ

විචලනය වන අරය ගුරුකොට

ඔබ මා තුලට

මා ඔබ තුලට

ඇද බැද වෙලන

හද රැහැන් ලියලන

රමණීය රැගුමක්ය

මේ රමණය

සම්මතය....??????

මුත්තලා නත්තලා

සීයලා අත්තලාට

ඇන්දුව

සීයලා අත්තලා

අම්මට තාත්තට

ඇන්දුව

මව් පිය වරු නැවත

අනේ අපිටත් එයම

ඇන්දුව

ඉරී කිලිටිව දිරුව

ගොමස්කඩයකිය

මේ සම්මතය

ඉරා වීසි කර මේ රෙද්ද බැද්දට

කපා මසා ගනු හැකි නොවෙද?

අපි අපිටම

ඇගට ගැලපෙන - හිත්ට හරියන

නව ඇදුම් ඇගලුම්

මම කැමති මේ රෙද්දට- ඇය කැමති නෑ මේපාටට

ඇය කැමති මේ රෙද්දට- මම කැමති නෑ මේ පාටට

කපනවා - මහනවා - අදිනවා- බලනවා- ලිහනවා

නිමක් නැත, කොනක් නැත, නව ඇදුම නිමා නැත

නෙක වෛවාරන රෙදිපිලිද මේ රටේ බහුලයි

ආරිච්චි බොරිච්චි විලාසිතාද මෙලොව සුලබයි

උපදේස ඔවදන්ද මේ වැඩේ දැන් රටේ සුමටයි

මහන්නට මදින්නට අන්දවන්නට අය එමටයි

මේ නොයෙක විගඩම් මැද

මසන මේ නව ඇදුම හෙට

සලුවක් වෙතැයි?සීතාම්බර

සැක සාන්කාද හරි ඉහලයි

සම්බාහන ලියන් නොඇසූ පැනය

නුවර දොර මැදුරු තුල වැද
උයන් කෙලි රති කෙලි විද විද
ප්‍රකම්පිත රතිඉදුරු තත් සිදිබිදි
අහො තොප කුමර සිරුරත
මොලොක් මාන්ශය මත කැටි ගැසී
අධිකතර සැප නම් විශ ඕජස

අඩක් හිස් වූ කුස් තුල වැද
රස හීන අන්කුර පිටින් වැලලෙත
සල්ලාල සයන මත ගොදුරක්ව
සුනරුත්ව පෙම් පැතුම් ගිනිබත්ව
අහො මහද සොදුරු ජීවිත මීවිත
විශ විතක් වී දුක පිරී ඉතිරෙත

කලබා ඒ රුහිරු දුක් විත
පෙර පොගවාවිත් ඇගිලි තුඩගට
මිරික පිරිමෙද එන්නත් කර
දියකරමි සුව සදමි සනසමි
නසමින් විශෙන් විශ

නිවී සැනසෙනමුත් තොප සිරුරත
මේ විශ ගනුදෙනුව කෙලවර
නොදුන්නේ කිම? කාසිරුපියල් මිස
මහද දුක් කද නිවන - ප්‍රතිවිශ

අම්මා සහ රතු මැයි මාර මල් ගස
ඉවසා වදාරා
නිහඩ වෘතයෙන්ම
සොයා පිරිමහගෙන
ජල ලවන පෝශක
තනා කැටයම් කරයි
මනා සායම් පොවයි
දස දහස් මල් දරැ කළල
මව් මාර මල්ගැබ
හොර රහසින්ම
එලබි පසු මැයි මස
උපද්දා
පෙලහර පානු රිසි
තම රතු මල් සම්පත
රතු මැයි මාර මල් ගස
ඉතින් අම්මේ........
නොතැවී
නොහඩාම විදගමි
මව් ඇකයෙන් මිදී
වෙන් වී ගෙවෙන
රුදු කාල පරතරය
දනිමි අම්මේ.....
නිසැකවම
ගසක් සේ
විසල් මැයි මාර
උතුම් මව් හද ගැබ තුල
ඉපදී හැදී වැඩෙනා බව
මම එනතෙක්
දස දහස් සෙනෙහස්
කළල මල් යස රුවට

බ්ලුමැන්ඩල්
කුණු කඳු වන්දනාව

නගර මන්දිර වලින්
පිහදා ඉවත හල
කුණු
නගර මාවත් මත
අනාථව සැරි සැරෑ
කුණු
නගර පැල්පත් දොර
හැපී මිරිකී ඇඹරැණු
කුණු
එකතු වී ගොඩ ගැසී
කඳු ගැසී
සුද්ධ පිරැවටයට මුවා වී
තුඃ එපා යයි ඉවත හල
තුගු මහල් මන්දිරද
පරයා යමින්
ඉහල ගොස්
නුවර මායා විලවුන් සුවඳ මත
නිර්ව‍‍‍‍යාජ දුගඳ නම් සුවඳ
පතුරමින්
බ්ලුමැන්ඩල් කුණු කඳු රජ
බලන් වැජඹෙනායුරැ
පවසමින්
කුණු උනත් කුණු කල
නොහැකි බව
ලෙහෙසියෙන් පහසුවෙන්
නමදිම් බෝ බැතියෙන්
මා නුඹේ කුණු කඳු හිස
නුඹ නොවෙද
රීදී රැපියල් මැද
අලුක්කාලක් උන
දසදහස් අපවන්
කුණු නොවුනු
කුණු දන හට
දිරි වඩන මඟ කියන
පහන් කඳු හිස