අකීකරු වීදි රෙඛා කඩාවැදීගෙන ගෙට
කලා සමතලා මහගෙදර මූන කට
වහා පිරියම් කොට පනනල සුරැකිමුත්
හායි ගා කට ඇරිනි මහ දොර මහපාරටම
නොමැතිව ඉස්තෝප්පු හිනා කට
බුකුම්බාගෙන හිටගති මහගෙදර මහපාර අද්දර
මාත් හිටියේ නොරිස්සුමෙනි මහගෙදර ගැන
තඩි බිත්ති මැද තෙත අදුරු උනුසුම ගැන
ඔක්කොටොම වැඩිය
තිස්සෙම ඉහලින් හිද බලා හිදි සද්දයෙක් උනු එක ගැන
බාල කල ගෙවී තටු ලැබුනු විට මට
වහා පියභා ගොස් නගරයට ලොල් උනි
අරුමොසම් නුතන ගොඩනැගිලි අගනුන් මැද
පැතලි විනිවිදිනසුලු වෛවර්න
වහා වෙස් මාරුකරන මයාකාර
නගරයකි එය වල්මත්වන
වහා සොයා ආවෙමි මහ ගෙදර උරුමය මම
වීදී රෙඛා එවර අසමජ්ජාති ලෙස
මැදමිදුල් දාරයට තෙක් කඩා ගොඩගසා තිබිනි
මහත් අසරන ගෙවල් බාගයකි දැන් එය
එතිරි අඩමත තාම දිවිගෙවන මාමා උදාරම් ලෙස
කටකොනින් සිනා සී මගේ විස්සොප මුහුන දැක
පෙන්නුවා හද මතක රොන් මඩ යටින් ගෙන
සැබෑ මහගෙදර සැලසුම් පිටපත මට
ඉස්තෝප්පු මැදමිදුල් ආලින්ද -හට්ටි පෙට්ටි පෙට්ටගම් කනප්පු
වාර්නිශ් සුවද දොර පලු අතර රේන්ද තිර ලෙලදෙන
අත්තා කුඩප්පල පුන්චම්මල සෙනේ රැහැනෙන් සබැදුනු
මහගෙදර නොමැරෙන සැබෑ සැලසුම
පිටපත් කරගතිමි හද මත මම එම දින
විදී රෙඛාවනි තොප පැමින අතවර නොකරන්න මෙලෙස මේ ලෙස
කිසිම කිසි දිනක නොලබනු ඇත සැබෑ මහගෙදර උරුමය මම
