වැලපෙන සිදුරු

ඔබ සිටින උස් බිම
මම සිටි පහත් බිම
වෙන්ව සීමා කල
රැඳැවුම් බිතු මත
වැලපෙන සිදුරු
වෙති දුක්බර
මායිම නොබිදයවා
සදා රදවනු පිනිස
උස් පහත්කම්

සොඳුර නුඹ ,මම හා සඳ

සොඳුර මතකද?
එදා අප දුටු සඳ අසිරි සිරි
සොමි සඳ කැලුම් හලමින්
පහන් හැගුමන් වවමින්
දියත කුටියෙහි එල්ලුන

ජීවිතේ දහවල දිනක
අප තුනු හද මස තුලට බැස
නුගි නුරා ගිනි පුලිගු සැගවුව
එපමනක් නොව
සුදු කිරන ඇතිරිල්ල එලලා
මධුසමය මල් යහන සැකසුව

එහෙත් අද දකිත හැක
සෑබෑ සඳ පවත හරියට

බිදෙන් බිද එලි කිරන සොරා ගෙන
වකෙන් වක කිරන කඳ වඩවනා
අඩ මසක් තුල බොහො අරපරිස්සමට
එහෙත් ඒ එලි කඳ
සැහෙනුයෙ එකම එක රැයකටය
පුර පසලොස්වක එකම දවසකිය මසකට
එයින් පසු ඇරබේය දියවීම මියයාම
හුලු අතු නිවී යන පරිදි ලෙස නොව
වකෙන් වක වියැකෙමින් මිය යයි
මහත් වෙදනාකාරි ලෙස
හිදුනු පසු කිරන කඳ පතුලටම
එකම දවසක් පමනි උරුම ඉසිබුවකට
අමාවක එක දිනක් පමනිය මසකට
නැවත ඇරභිය යුතුය
පෙර මෙහෙය මුල සිට

අන් කිරන කඳකින් යැපෙන
සඳ මහත් අසරනියකිය අද

මඟින් මඟ ජීවිතේ සැප සතුට සොයා ඇවිදින
සොඳුර නුඹද , මමද ,සමගම සඳ
එකම පවලම් පොටක ඇමිනී ඇත අද

මොනම දේ පැහැදුවත් අපි අපේ පැටවුන්ට
නොකියා සිටිය යුතුමය සඳ පවත හරියට
මධු සඳ පහස විඳ හිතු හිතූ හැටියට
ඔවුනොවුන් සොයා ගනු ඇත විනිවිද
සෑබෑ සඳ පවත හෙට

අවුරුදු මූණු

රැස් කමින් පොදි කමින්
බැරි මරගාතේ පය පැකිලෙමින්
කවුරු කවුරුත් කොහොමහරි
තුටින් පලදිතිය අවුරුදු මූණු

ලාබ වීදියක හිග පාඩු තැන් වලින් රින්ග රින්ගා
ලාබ සලු පිලි රැගෙන හැඩ බලති මුණු හන්ගා
සුනු සහල් පිටි අඩු සීනි පදමක රන්ද රන්දා
ලාබ තෙල් වල බදිති කැවුම් කනු ඔනි හින්දා

මෙහෙව් අඩු පාඩු වල ගිලුනත් මේ අවුරුදු මූණු
සදා බැතියෙන් විදිමි - බදා වැලදගෙන ඔය මූණු

අනේ අවුරුද්දකට සැරයක් වත් පැමින කුමරුනි මෙහෙම
වහා පිරියම් කර අලුත්වැඩියා නොකොරොතොත් එහෙම
වහා වැනසී යනු නොවෙද? දුකින් දියවී කඩතොලුව මේ මූණු

වැවක් හා මානව හදක්

මා මිනිසෙක් - නුඹ වැවක් උවද
අපි කතා කරමුද අපි අපි ගැන

හිස්තැනක් ඇත මහද
ඈ රැදී සිට ගිය තැන
ඈ සිටි හැඩයටම ගැඹුරටම හෑරුන

නිල් දිය අස්වැන්න පුරවා රදෝගෙන
සුදු පෙන රැලිති නන්වා සිනාසෙන
නුඹද හිස්තැනකි - හිඩසකි
මහපොලොව මත නිර්මිත

එදා ඈ හා එකට වෙරලත
උරාබිව් ලවන මුසු සුලගම
මෙදා තනිවම විදිමි
පුරෝගෙන හද හිඩැසට

එදා ඈ හා එකට උයනතර
විද පුරුදු තෙත සිසිලතම
දොවා පුරවා සැනසෙමි ඒ හිඩැසට

පැය ගනන් වරු ගනන්
තනියෙන්ම අවාටයට බැසගෙන
අවට ලොකය මගහරිමි සිතුලෙස
හිස් නොවන හිස් තැනකි දැන් ඒ මට
මටම පමනකි එහි සෙත

එහෙත් වැව නුඹ
පුරවා දන් දෙයි දියවර
සාර කරමින්කෙත්වතු
මසුන් හා නෙක සත පෙල
දිවි ලබයි නුඹ ජල කද තුල
පස් පියුම් මෙන්ම කෙකටියද
දිවි පුබුදුවයි නුඹ මතම ලැග
නෙක දනන්ගේ දිවි දැල්ල
මෙලවෙයි නොවෙද?
නුඹ පිරූ හිඩැස මත

වහා නොවලහා පවසන්න වැව් සබද මට
නුඹ කවර නම් හදක දෙදරුමක ඵලයක්ද
හිමිකරගතු යුතු බැවින් අනේ දැන් මට
ලෝකයට සෙත සදන - හිඩැසක මිහිර

කඳු දසුනක කතාව

නීල කඳු ශිකර තැල්ලකින් වටව
රුසිරු දසුනකින් අතිඅල0කෘතව
අහා.... කෙතරම් සොදුරුද
මෙවන් මනරම් පෙදෙසක විසුම

එහෙත්
සොදුරු කඳු දසුනට පිටුපා සිට ගෙන
නෙත් විදාගෙන - මුව අයාගෙන
යනෙන මේ මග දෙසට
දුගී පැල්පත්ය එක පෙලට
නිසැකයෙන්
නුණුවන දනන් මෙහි ඇති
සොබා රූ සිරි දකින නෙත් නැති

රුසිරි කඳුදු දසුනින්
දෑස් ගිනිකන වැටී මේ ලෙස
මෙහෙව් ආඩපාලි නොකියන් අපට
විදත් මහතුනේ සැදී පැහැදී සොද

මාන මනා ඔය දුර දක්න
දුරින් සිට බල සැනසෙන
තොපට මෙන් අපට
රුසිරු විහිදන මිහිරි මී විතක්
පමනක්ම නොවේ මේ සොබාදම

අප වැදූ මව් කුසද
අප තැනූ පියහසරද
මගකියන ගමන් සගයාද
පමනක්ම නොව
නිතර දුක සැප අසන නිරිදෙකි
මේ සොබාදම් නිල් උඩුවියන

ඉතින් එහි රුව ගුන දකින්නට
අමුතුවෙන් කවුලු හා විවර
අපිට උවමනාවක් නම් නැත

එහෙව් අතිජාත කඳු තිර පසුබිමට ගෙන
කෙත්වතුද, අපේ දුගී මාලිගා පෙලද
එකපෙලට එකට සිරුවට හිටගෙන
අප මවන මේ මහා සිතුවමෙහි
අරුත රුව ගුන වරුන
මහතුනේ තොපට
නොතේරෙන එක පුදුම නැත

මම ආසම කරන පාට

සුනිල නිල්වන් පැහැය
පැහැය විය එකල මම
ආසම ආස කල

අදුරු වැහි කලු අතරතුර පවා
අහස නිල්වනය බොහෝ විට
මගේ කුටියේ ජනෙල් මැද
මුහුදු දසුනක් කැලතුනා නිති
නීල තෛලෝදයක් විලසින

පාසල් නිල ඇදුම්
කොට කලිසමද
මා ලියන පෑනද
තවත් නෙක බොහෝ දෑ
නිල් පාට වී තිබිනි
උරුමය ලෙස

පමන ඉක්මවා බුදින ලද
පැනිරස කැවිල්ලක් මෙන්
ඉස්මුරුත්තාවී පිරිය මියැදී
මගේ නිල් ආසාව සුන්විය

සොබාදම් මව් නිති
පාවිච්චි නොකරන
ඉදහිටක මලක දෙකක
තවරන
දම්ම දම් පැහැය
මගේ ආසම පැහැය
විය එමවර

සැදෑ අහසෙහි සමහරක් විට
උදා පෙරඹරෙහි බොහොවිට
තැවරෙන බැවින් දම් පැහැය
කව්ලු ඝන තිර දමා වැසුවෙමි

සියලු ඇදුම් පැලදුම් මෙන්ම
අන්ශුමාත්‍රයක දෙයක පැහයද
මගේ ප්‍රියතම වර්නයෙන්
තොර කර තබමි මම දැන්

සොය සොයාගෙන ගොස් රස විදින
අහම්බෙන් මෙන් හමු වී පිබිදෙන
පැහැය පැහැයකිය -දැන් දිවි සරසන

ඉතින් මා දනිමි නිසැකව දැන්
සදා කල් නොමියැදෙනු ඇත
මම ආසම කරන පාට - යලි

සුපිරි තරුවක් නොගැයූ ගීතය

නිමිත්ත -
සුපිරි තරුවක් තෙරීමේදී ගායන හැකියාව මෙන්ම
බාහිර පෙනුම ගැනත් අපි සැලකිලිමත් වෙනවා,

සුපිරි තරු විනිශ්චය කරුවෙක්


කැත්ත උදැල්ලට
පතුරු වී ගිය අත පය
නොවේ සියුමැලි
නෙලුම් පෙත්තක් මෙන්
අව් කූටකේ පිච්චී
කලු වූ ගත වත
නොවේ පැහැපත්
ඇත් දල පාට විහිදන
දහඩිය සුවද මිස ගත
නොවිහිදුවයි
මල් සුගන්දය මනහර

එහෙත් කැලතේ
මධුර කන්කලු නදක්
පපු තෙතමනය යට
තද ඇත් දල බිතු කුහර මැද
ගජ මුතු ඉපිද ඔප වන මෙන්

උලා වත්සුනු බැරිය මැකුමට
මේ සැබෑ ඝන පිට පොත්ත
ඔබ සොයන තරුවට රිසි වන මෙන්

ස්වරාලය පෙනහැල්ල
පෙරා විහිදූවද මධුර ලෙස හඩ
දිවි සටන ඉදිරි පෙල ලය පාන
සදා දුක් විදින මේ කය ඇදුම
තමයි හඩ උපදිනා මව් ගැබ

ඔපවේද හෙට දවස මිනි කැට
අහිමි වූ කල මාතෘ ඉල්ලම් පස

ඉතින් නොනගිමි
ඔබේ සුපිරි වේදිකාවට
ජය ගැනුමට
ජය ගත යුතු බැවින්
හඩ මෙන්ම
හඩට උරුමවූ සැබෑ රුව